Monday, October 13, 2008

sagot

Para sa mga nagtatanong.

1) sharon blanche said...
sa profile mo ung mga tsuktsak tienes eh in dutch do you speak the language? wla lang nman just want to know??
September 15, 2008 9:54 AM

SAGOT:
Hindi. But I love Dutch guys hehe. Miss ko na ngang mag-Amsterdam eh. Makabalik nga. Huwaw.

2) Anonymous said...
congrats po sa kulam!!! kelan po kayo magkakaworkshop uli??? :)
October 5, 2008 11:22 AM

SAGOT:
Baka hindi ko makarir mag-workshop dahil sa schedule ko. Ang plano ko, mentorship. Kukuha ako ng isa o dalawang writer na iti-train. 6 months silang sa bubuntot sa lahat ng meeting, brainstorming, taping at shooting ko. In short, hindi lang talent ang kailangan, kundi stamina. Lalo na’t puyatan to the max. At marami akong hihinging exercises. Kaya hindi ito para sa mga taong hobby lang ang pagsusulat. Para ito sa mga taong desidido talagang magtagal sa industriya. Baka itaon ko ang mentorship sabay ng shooting ng susunod kong pelikula. I-a-announce ko dito.

3) Anonymous said...
Hi jun. wat cn u say about Jessica zafra's very bad review of kulam?
October 13, 2008 9:47 AM

SAGOT:
Ambait pa nga ng review niya. May nabasa na akong review na mas malala. Sa clickthecity ata yun. Kanya-kanyang opinyon yan. Thankful pa nga ako na nagbayad sila para panoorin ang pelikula ko. Mas marami namang natuwa sa Kulam. Tapos kumita pa. Hello, magrereklamo pa ba ako? Saka ganyan talaga ang kalakaran. Pag naglabas ka ng pelikula, dapat handa ka. Hindi lahat, pupurihin ang gawa mo. Basta plano ko gumawa ng marami pang pelikula.

4)kengkeng said...
sana ganito kasaya magreview si nestor torre! wala ka bang column?
June 12, 2008 12:58 PM

SAGOT:
Nasagot ko na ata to? OK na ako sa blog. Wala pang censorship.

5) Anonymous said...
ha ha ha! funny! totoo bang maraming daw nahahada sa gym?!!!
April 22, 2008 1:57 PM

SAGOT:
Naman.

6) Anonymous said...
ikaw ba si bob ong?

SAGOT:
Ang dami nang nagtanong nito. Hindi sabi. Mas cute ako.

7) April 23, 2008 1:36 PM
Anonymous said...
sir, may naka-encounter ka b na same sex sa gym mo? just asking coz it is a normal occurence na sa mga fitness clubs e. accdg sa mga tao sa opis. i dnt go there e.
another question, naging type mo b si don michael perez b4?
btw, he was my teacher sa ricky lee scriptwriting workshop nung late 90's.. hehehe
May 8, 2008 4:23 PM

SAGOT:
You mean kung may nakasex na ako sa gym? Wala. Anobayun. Ba’t naman ako hahada sa lugar kung saan ako regular na nagwoworkout? Ampanget. Pagkatapos na lang ng gym. Hahaha.

Kaibigan ko si Don pero hindi ko siya naging type. Siya talaga? Di ko ma-imagine. Ikaw, type mo si Don? Talaga? Bakit? Hahaha. Joke lang, Don.

Saturday, October 04, 2008

kulam

Nung bata pa ako, lalo na pag summer vacation, halos araw-araw may naisusulat akong stage play o screenplay. Dati, naging hobby ko ang magbasa ng dictionary, at pumili ng mga salitang pwede kong gawing title. Yung una kong gay play, akala ng mga tao sinulat ko dahil gusto ko nang magladlad. Ang totoo, sinulat ko yun dahil natuwa lang ako sa salitang nakuha ko sa Tagalog dictionary: Kuwan. Na title rin ng blog ko.


Sa dami ng naisulat ko, literally meron akong baul ng scripts ngayon. Karamihan hindi pa napo-produce. Ngayon taon, dalawang lumang scripts ko ang biglang naproduce. Una dito ang “Torotot” na sinulat ko noon pang 1999. Nung bigla nga akong tawagan ni Direk Maryo J delos Reyes at sinabing matutuloy na raw ang “Torotot”, at tinanong ako kung may gusto akong irevise sa script, seriously wala akong maalala. Ni wala na akong kopya ng script, at siya pa ang nagpadala ng hard copy sa akin.


Pangalawa dito ang storyline ng “Kulam” na ang title dati ay “Mariang Hatinggabi” at sinulat ko noon para kay Direk Mel Chionglo. 7 years ago ata yun. Gusto niyang gumawa ng horror movie at si Maricel Soriano daw ang bida. Kaya kahit horror, dapat daw acting piece. Naisip kong gawin siyang kambal. Yung isa baliw. Kung di pa naman acting piece yun ewan ko na lang. Kaso walang nangyari sa project. Nung maging direktor ako, at hinihingan ako ni Mother Lily ng concept, isa ito sa pinadala ko sa kanya.


Grateful ako na kahit nagsisimula pa lang akong magdirek, hindi nagdalawang-isip si Judy Ann Santos na tanggapin ang pelikula. Malay ba niya kung ano ang kakayahan ko. In fairness napakagaling niyang artista. At alam kong sandamakmak ang fans niya. Eh dalawang beses papatayin si Juday sa pelikula. Baka awayin ako ng fans! Nangyari na yan sa kaibigan kong writer nung awayin siya ng fans ng Marimar dahil hindi natuwa sa itinakbo ng kwento. Kaya naman tinutukan ko ang project. Nung panahong ito, may offer sa akin ang GMA na magdirek soap. Malaking opportunity sana yun pero tinanggihan ko. Wrong move. Dahil halos isa’t kalahating taon ko palang pagdudusahan ang Kulam. Sa dami ng aberya, pakiramdam ko ako ang kinukulam. Minsan dumating ako sa set, walang production designer dahil nagkatampuhan daw ni Mother, kaya walang kalaman-lamang props yung opisina. Para lang matuloy ang shooting, umuwi ako sa bahay at hinakot ko lahat ng gamit ko para yun ang gamiting props. Yung climax na originally dalawang araw ko dapat kukunan, nauwi sa kalahating araw dahil nagkabuhol-buhol na ang schedule ng mga artista. Sa dami ng problema, kahit kami ng co-writer kong si Elmer Gatchalian, naging superstitious na. Sinisisi namin yung title ng pelikula sa dami ng kamalasang sinapit ng project. Actually nahawa lang kami kay Mother. Sobra siyang worried na baka may bad vibes ang title. Weeks bago ipalabas ang pelikula, ilang beses niya akong tinawagan, nagtatanong ng iba pang title. Eh nung time na to, yamot na yamot na talaga ako sa pelikula. Sabi ko kay Mother, para talagang safe, wag na lang kaming mag-title. Hahaha. Nabwisit ata sa akin si Mother, hindi na ako tinawagan. Tapos nalaman ko na lang, ang bagong title na pala ng Kulam ay “Mag-ingat Ka Sa… Kulam”. Huwaw.


Dumating ako sa point na gusto kong sabihin kay Mother na wag nang i-release ang pelikula at gawing straight-to-video na lang. Ang rason: Isang beses habang nag-e-edit kami, napansin ko may mga nawawalang eksena sa pelikula. Nalaman-laman ko, may naburang 45 minutes worth of footage. 45 minutes! Katumbas niyan, halos dalawang araw ng shooting. Ang daming nawawalang shots. Halos panay master shots ang natira. At yung iba, buong eksena ang nabura. Kasama yung dalawang crucial scenes sa ospital na hindi na kami pinayagang i-reshoot sa original location dahil sobrang mahal. Ending, sa lumang bahay kami ni Mother nag-reshoot. Buti na lang mukhang ospital ang bahay ni Mother. Yung ibang missing shots, di ko na rin nakunan, dahil nagbago na ang hitsura ng mga artista. In fact, kalagitnaan ng shoot ng Kulam simulan din ni Judai ang Ploning. Natapos, naipalabas, at napiling Philippine entry sa Oscars ang Ploning, hindi pa rin tapos ang Kulam.


Sa totoo lang, sa panahong ito, hindi praktikal para sa isang direktor ang gumawa ng pelikula. Mapa-indie o mainstream, hindi ka kikita. Lalo na siguro kung isa’t kalahating taon mong ginagawa ang pelikula. Sasama lang ang loob mo. Pero sa tinagal-tagal ko sa industriya, kahit gaano pa kalaki ang kinikita ko sa telebisyon, para sa akin iba pa rin ang paggawa ng pelikula. Ke nagsusulat ako o nagdidirek, ke mag-flop o lait-laitin ang mga gawa ko, pelikula talaga ang buhay ko.


Graded “A” ng Cinema Evaluation Board ang Kulam. At may victory party sa Regal ngayong Miyerkules dahil kumita siya. Pero sa totoo lang, mas ipinagpapasalamat ko na natapos din siya. Finally. Pwede na uli akong humugot sa baul ko ng ibang script na pagkakaabalahan.