Wednesday, January 02, 2008

new year

1 pm ng January 1 paggising ko, nag-uumapaw sa text ang cellphone ko. Halos lahat new year greetings. Eh deadma ako pag forwarded message. Lalo na pag pa-cute. Sample: “To all my friends and family who wished me love, luck and good wishes for 2007, it didn’t work! Please send cash for 2008! Haha! Happy New Year!” Sana wala nang haha. Pag puma-punchline ka, wag kang tatawa sa sarili mong joke. Jologs.

Pero may tatlong text akong di ko ma-deadma. Galing kasi sa close friends. At hindi greetings. May bored at nagyayayang uminom (kahit alam niyang di ako umiinom), may gustong mag-clubbing, at yung huli gustong magpakamatay.

Sa totoo lang, haggard na ang lola nyo ng araw na yun. Bukod sa alas otso na ako ng umaga natulog, may tinatapos pa akong script. Pero dahil marami akong friends na kung hindi inaatake ng lungkot ay nagiging drama queens pag Christmas o New Year, hinanda ko na ang sarili ko na magiging yaya ako ng isa sa kanila.

Personally, sobra kong na-enjoy ang bagong taon. Sa memory ko, eto na yata ang pinakasamaya. Nagsimula ang celebration sa bahay ng mommy ko, kung saan nag-media noche halos lahat ng paborito kong relatives. May exchange gift, pa-raffle, parlor games, fireworks, confetti, song and dance etc. Kulang na nga lang clowns at commercial gap papasa na kaming episode ng SIS.

Nung 1 am sinundo ako ng partner ko. Fly kami sa Warehouse 135 sa Makati. In fairness maraming cute ng gabing yun. Dance-dance lang, project-project, pa-sip-sip sa ewan-ko-kung-anong-drink. Kaso nung nagpalit ng DJ medyo naging chaka rin yung music. Kaya lumipat na lang kami ng bar sa Bonifacio High Street. Ang daming babaeng naka-shining-shimmering-splendor. Ang kikintab ng suot. Para mga naglalakad na mirror ball.

Gigimik sana kami sa Ascend, kaso ang sikip. Sabi ng partner ko mag-Embassy na lang kami. Eh di ko talaga feel kahit kelan ang lugar na yun. Parang laging may gulo, talo pa ang beerhouse. Saka 3 am na. Kaya nag-decide kaming umuwi na lang.

Nung pauwi na kami, nadaanan namin ang Alchemy sa Ortigas at parang maraming tao. So sabi ko, lika tingnan natin. Engot ko talaga, dapat natuto na ako taon-taon sa filmfest. Gaya ng mga pelikula, hindi lahat ng tinatao, maganda. Sobrang boring ng Alchemy, I swear. Ka-level niya ang Decades, nung year 2000 ha. Teka ate, kung di ka pamilyar sa kahit isang lugar na binabanggit ko, either taga ibang bansa ka o kulang ka sa social life. Tandaan, maigsi lang ang buhay, kapatid.

Anyway, sa sobrang boring ng Alchemy, mas na-excite ako nang sabihin ng partner kong gusto niyang mag-Mini Stop para bumili ng siopao. So buy kami ng siopao, eh biglang naisip ng partner ko: daan daw kami ng Bed. Oo nga naman. Bagong taon, dapat magbigay-pugay sa templo ng mga bading. Good thinking, wonder boy! Kaya go kami sa Malate. Ayun, 6 am nasa Café Adriatico pa rin kami nagbi-breakfast ng tapsilog.

Last time na gumimik ako ng ganito ka-todo 5 years ago ata. Pero mas grabe yun. Alas nuwebe na ng umaga nasa bar pa rin ako. Pero ibang kwento na yun hehe. Saka censored. Hihi.

So balik tayo sa tatlong text na natanggap ko. Yung gustong mag-suicide, alas nuwebe pa ng umaga pumasok ang message. Tinawagan ko agad. Kamamatay lang ng mentor ko di ba? Kaya habang tinatawagan ko yung friend ko, worried talaga ako. Di ko ma-imagine na pupunta na naman ako sa lamay. Eh sumagot ang puta. Siyempre ang tanong ko, eh ba’t buhay ka pa? Saka ko pinatayan ng cellphone. Pero na-guilty ako, kaya mayamaya tumawag uli ako. Aba, nireject ang call ko. Gusto ko sanang tarayan pero deadly ako magtaray. Baka mag-suicide na talaga ang bakla. Di bale na.

Next, tinawagan ko yung gustong mag-clubbing para sabihing naunang mag-text yung friend kong gustong uminom. Ayoko naman silang pagsamahin dahil natutunan ko nang di mo dapat pinaghahalo ang circle of friends mo, hindi sila mag-eenjoy sa isa't isa. Dati pinilit kong gumimik kasama ang friends ko sa teatro at showbiz. Sobrang disaster!

Siyempre nagtampo ang friend kong gustong mag-clubbing. Minsan lang daw siyang magyaya. Saka hindi ka naman umiinom! Eh wala akong favoritism sa mga kaibigan. Walang seniority kahit college friend ko pa siya. Hindi naman yung pag-inom ang point, sabi ko. Dadamayan ko lang kasi baka malungkot. Para ma-pacify ang bakla, pumayag akong samahan na lang siyang mag-shopping ng isusuot na outfit sa gimik. Magkita daw kami sa Powerplant. In 30 minutes! Demanding di ba. Pagdating ko sa powerplant, isang oras na wala pa rin ang bakla.

In the meantime, yung friend kong gustong uminom, nag-text brigade sa lahat ng friends namin sa GMA. Nung una, OK lahat. Pero hindi magkasundo sa lugar. May gustong mag-Metrowalk. May gustong mag-Tomas Morato. At merong umaapilang mag-Serendra. At merong din kaming friends na gustong uminom pero isasama daw nila ang mga anak nila dahil walang yaya. Ang gandang role models diba?

So eto ako sa Powerplant, sa sobrang inip sa friend kong gustong mag-clubbing, ending ako ang namili. Mayamaya tumawag ang puta, humagikgik, hindi na raw niya ako mapupuntahan sa Poweplant kasi dumating bigla sa condo ang jowa niya. Actually, fb niya. Close your eyes kung virgin ka: fb = fuck buddy. Kasi nasa ibang bansa ang totoong jowa niya. In short, nagsex ang dalawa, at ipagpiprito pa raw niya ng spam ang fb. Gusto kong ipaalala sa kanya na para lang makarating ng Powerplant, kailangan kong makiusap sa driver ko na iwanan ang pamilya niya sa araw ng bagong taon. Pero siyempre di ko na isinumbat yun. New year, dapat happy thoughts. At may dadamayan pa naman akong isang friend na gustong uminom. Inaayos lang ang venue. Kaya OK pa rin.

Kaso 9:30 pm nagtext, nagkatamaran daw, next time na lang, thanks thanks, at happy new year. Ganun. Eh wala pa ang partner ko sa condo. Nasa wedding anniversary dinner ng parents niya. Na hindi ko pinuntahan, take note. Dahil akala ko mas kailangan ako ng friends ko. So anong gagawin ko? Eh di nanood na muna ako ng sine dahil film fest di ba?

Wag na nating banggitin kung ano ang pinanood ko dahil taga-industriya din ako. Hindi ko masabing maganda, di ko rin masabing pangit. Pero isa ang sigurado ko: kinopya siya. Sa napakaraming pelikula. Unbelievable.

Pero in fairness, hindi pa rin nasira ang mood ko. Puno ata ako ng sweetness ng araw na yun. At pag uwi ko, nung mag-internet ako, nakita ko may nag-message sa akin sa friendster. Yung bestfriend ko nung high school na ang tagal ko nang hinahanap. As in bestfriend talaga na walang halong showbiz. Super mega successful doctor na siya sa Amerika.

Inindian nga ako ng mga kaibigan, pero may isang long lost friend namang nagbalik. Bongga na rin.

Happy New Year.

2 comments:

alimuom.atbp said...

korek. dapat walang nega thoughts sa new year! sana magkaron na kami ng PinoyTV para mapanood namin ang shows mo. kelan ba available sa dvd ang roxxxanne? warm regards direk. and keep the happy thoughts coming (cumming?) till 2058!

nolan said...

good day direk!
i really liked this post. pasok sa banga eh, i mean ung isang part about not knowing the clubs you mentioned. napangiti na lang ako...
I hope you dont mind if i copied that part of the post to my own blog, sa multiply lang po, and created a seperate blog. I took proper notation kung san ko po nakuha ung paragraph n yun, kaya sana po wag nyo ko demanda ng flagarism. pls?
thank you po uli! i really enjoy reading your blogs...