Thursday, November 08, 2007

contact lens

Midnight sale sa Megamall nung unang maisipan ng kaibigan kong si O na bumili ng cosmetic contact lens. Light brown. Hindi dahil sa kailangan niya talaga ang contact lens kundi dahil buy one take one. Eh mahilig sa sale ang bakla. Dahil sa sale kaya ang dami-dami niyang nakolektang payong sa Watson’s. Nagoyong bumili ng kung anong product (kahit hindi niya kailangan) para lang sa libreng payong.

May catch ang “buy one, take one” na contact lens. Kasi yung “take one” isa lang ang available na kulay: violet. Obviously, flop ang violet contact lens kaya pinamimigay na nung optical shop. Pero OK lang kay O. Feeling niya, nakatipid pa rin siya.

Siguro dahil may kaputian, bumagay ang light brown na contact lens kay O, kaya naman mabentang-mabenta ang bakla nung rumampa sa Malate. May nakilala siyang Afam, at duda niya medyo high kasi pinagtripan ang mga mata niya. Buong gabi nakatitig lang daw sa kanya, ang ganda-ganda raw ng mga mata niya. Parang diamonds. Nangungusap. They are like nothing I’ve ever seen before. It’s like God created a special color just for you. Siyempre hindi sinabi ng bakla na naka-contacts lang siya. Eh disposable yun. So nung sumunod na linggo, bago uli makipagkita kay Afam, bumalik sa Megamall si O para bumili ng isa pang pares ng light brown. Surprise! Out of stock. Pumunta siya sa ibang optical shop, merong light brown pero ibang shade, hindi cat’s eye. Saka dahil hindi sale, medyo mahal ang contact lens, at ayaw gumastos ni O. Pinag-isipan nya kung yung violet na lang ang susuutin. Pero alangan namang biglang nagbago ang kulay ng mga mata niya di ba? Panic si bakla. Tinawagan ako, ano raw ang gagawin niya? Siyempre dahil ako ang writer, ako ang nakaisip ng perfect alibi. Nung gabing makipagkita si O kay Afam, naka-oversized sunglasses ang bakla. Kunwari may sore eyes.

Nawili sa pagsuot ng contact lens si O. Kung walang contact lens, tinatiyaga niyang maglagay ng eyeliner. At flawless mag-eyeliner si O. Medyo singkit kasi kaya gusto niyang pinapalaki ang mga mata. Minsan tinanong ko siya: Eh ba’t mo ba kinakarir yan? Hindi ka ba napapagod? Ang sagot ni O, hindi raw. Lalo na ngayong na-realize na niya kung gaano ka-importante para sa isang bakla ang may kahali-halinang mga mata. Yun daw ang number 1 asset natin. Isang sulyap lang daw, isang tingin, kahit madilim (kadalasan nga sa dilim), nagkakaintindihan na tayo.

Sabagay, kung iisipin mo, totoo yun. Isang araw bumibili ka lang ng vitamins sa Mercury, o pasakay ng MRT, o pumipila sa mini-stop para mag-merienda ng siopao, and out of the blue biglang may lalaking magkaka-interes at mapapatingin sa yo, lalaking hindi mo sure kung bakla rin, kaya titingin ka pabalik (kung single ka, ehem), yung tingin na medyo guarded pero inviting at the same time, yung tingin na may konting landi pero nagpipigil, yung tingin na more than friendly pero hindi naman bastos… Titingin ka, maninimbang kung may pinapahiwatig siya. At siyempre yung tinitingnan mo, aarteng look-away, kasi biglang na-conscious (o maarte lang talaga). Pero kung interesado siya, pasimple siyang titingin uli sa yo. At ikaw naman ang titingin palayo. Parang ping-pong. Hanggang finally magtama ang mga tingin n’yo. This time yung tingin na meron nang malisya. Yung tingin na nagsasabing alam-mo-type-kita-pero- ikaw-kaya-ang-unang-lumapit-try-mo-lang-ate. At siyempre, lahat yan mangyayari in 15 seconds or less. Mas may impact nga naman kung naka-contact lens ka. At cat’s eye. Taray.

Maganda panoorin ang mga ganitong tinginan pag nasa loob ka ng isang bar. Siyempre lahat ng bakla diyan nagpaplantsa ng buhok, o kung semikal, siguradong naka-outfit para bumandera sa gitna. In short, lahat nagmamaganda, kaya lahat diva-divahan, walang nagpapansinan, kunwari bored, kunwari hindi tumitingin, pero matitindi ang peripheral vision ng mga yan, dun sila sa gilid na mga mata suma-sight kung may cute. Pero minsan mahuhuli mo pa rin silang tumitingin sa yo, split-second lang naman, pero huli mo pa rin, at pag nahuli mo bigla ka nilang iirapan, siyempre papayag ka ba namang irapan ka ate, so gaganti ka, iirap ka rin, yung mas pronounced na irap na may kasabay na taas ng kilay at thought-balloon na nagsasabing hoy-bakla-di-ka- kagandahan-eto-uminom-ka-ng-kape-para-matauhan-ka! Again, tama si O, di ba mas bongga kung naka-contacts ka habang nakikipag-irapan?

May magic moment sa loob ng isang bar, basta observant ka at wag kang kukurap: Ito yung moment na sabay-sabay nag-iirapan sa buong dance floor ang mga bakla. Pag na-sight mo ang moment na yan, para ka na ring nakakita ng shooting star, ate. Kasi minsan lang yan. Sobrang rare. Pwede kang mag-wish.

3 comments:

aimiff said...

nyayayaha!

natuwa ako blog mong ito direk. makatotohanan! hehe.

may grado ang mata ko, kaya mahal ang contacts ko kung may kulay pa. kaya di ko hilig makipagtitigan eh! hehe.

Anonymous said...

galing! very entertaining blog..sana ganito rin ako gumawa ng blog..astiG

BabyRon

Anonymous said...

magsulat ka pa, Jun. nakakatuwang basahin ang mga entry mo. winner!