Saturday, February 10, 2007

proposition 3

Choose 1: A) Someone who adores you, or B) Someone who gets you.

Siyempre karamihan sa atin, ang gusto A. Lahat, gusto maging diyosa. Tinatangi. Sinasamba.

In short, ang hanap talaga natin ay hindi isang partner, kundi fan.

Kung hindi naman fan, yaya. Kasi gusto natin, isang taong mag-aalaga sa atin.

Meron namang iba, sa halip na sila ang inilalagay sa pedestal, mas gustong sila ang nasa role ng fan. Nothing wrong with that. Maliban sa isang problema: Ang mga taong may ganitong complex, usually insecure. Dahil mas maganda, o mas successful ang jowa nila. O pareho.

Mahirap maging insecure sa looks ng sariling jowa. Kasi kahit pa mag-M-W-F ka sa kagi-gym, mag-T-Th-S sa pada-diet, at every other month magpa-highlight ng buhok, lalo ka lang magiging desperada. Before you know it, kino-contemplate mo na rin kung ano ang uunahin: lipo, nose job o nakagat-ba-yan-ng-bubuyog lips a la Pie Calayan.

Isa pang problema: Ang insecurity, laging may kakambal na selos. At ang selos kapag hindi na-control, nagiging obsession.

Example: kung pati sa work insecure ka, kakaririn mo ring maging ka-level ang jowa mo. Kaya kahit hindi ka busy, kunwari aligaga ka rin. Text ka na text pag andiyan siya. At konti na lang malapit ka nang magpanggap na may kausap sa cell at may pinapagalitan sa trabaho para lang lalo siyang ma-impress. (Warning! I-silent ang phone kung gagawin nyo to. Wag tumulad sa isang kakilala, nagpasikat sa harap ng barkada ng jowa. Anong nangyari? Eto: “Hello Aleli! What happened na to the documents I told you to photocopy ASAP? You are so kupad! I needed them kahapon pa! You know naman I have a super important meeting with—RIIIIIINGGGGGG!—)

May ilan naman, mas trip ang maging yaya ng jowa nila. Loyal, talo pa ang aso. Handang magsilbi 24/7. At gabi-gabi, bago matulog, kasama sa prayers nila na sana laging gusot ang damit ng jowa nila. Para maipagplantsa nila. Ganun sila ka-devoted magmahal.

Kung isa kang yaya, siguradong matalas din amg mga mata mo, madalas ikaw ang unang nakakapansin pag low batt na ang cell niya, dahil happiness mo rin ang maipag-charge siya.

At tuwing lalabas kayo, secretly lagi kang may dalang ekstrang panyo para sa kanya. Wala lang.

In short, masaya ka pag dependent siya sa yo. Dahil gusto mong isiping helpless siya pag wala ka. Kaso praning ka ring darating ang araw na hindi ka na niya kailangan.

Hindi biro maging isang yaya o fan. Kailangan mo ang walang katulad at pambihirang stamina para magmahal at maging lukaluka at the same time. Para kang pinaghalong Mother Lily (see my other blogs) at Mother Ricky Reyes (stamina ba kamo? pwes walang tatalo sa lola nyong makeover guru, businesswoman, philanthropist, commercial model, tv host, beautician with a cause etc etc)

Kaya sa totoo lang, hindi ako kinikilig sa mga sine—o episodes ng Oprah—kung saan may lalaking biglang mapo-propose sa girlfriend niya, at bukod sa I love you, da-dialogue pa ng I adore you. Ulul. Kung bibitawan nyo ang mga salitang ito, siguraduhin nyo lang na handa kayong maging yaya o fan for life.

Eh idagdag pa natin sa proposition ang C) Someone who completes you. Kasi feeling mo jigsaw puzzle kang naghahanap ng missing piece. Parang Yin, Yang. Pido, Dida. Piolo, Sam. Happy lang kung together.

Nung Grade 1 pa lang ako sa pakikipag-relasyon (ngayon siguro pa-graduate na ako ng High School), nagkaroon ako ng boyfriend na walang pamilya dahil ulila, walang kaibigan dahil bagong salta sa Manila, at may kotse. Kaya nung binitawan niya ang mga salitang You complete me, without bashing an eyelash (sabi nga ni Melanie Marquez) I seconded the motion. I thought, how perfect: Ako ang buhay niya. Siya ang transpo ko. We complete each other. (Sabi ko nga, ang maturity ko nun, pang-Grade 1 talaga).

Pero hindi lang talaga transpo ang habol ko sa guy (hello di naman ako ganun kababaw, saka ako ang nagbabayad ng gasolina no!) I guess ang hanap ko talaga noon, someone to help me heal. Nakikipagrelasyon ako dahil malungkot ako. Dahil marami akong dalang bagahe, mga alaala ng mga taong iniwan ako mula nung bata ako, at lahat ng nawala sa akin, gusto ko ngayong matagpuan sa isang taong ito na nagsabi sa akin at sinabihan ko rin ng You complete me. OA di ba? Ayun, after one month, naghiwalay kami. At masaklap, balik ako sa pagsakay ng jeep at taxi.

Sabi ng isang commercial, kung gusto mong maging complete, uminom ka na lang ng vitamins. Kung ganun nga lang kadali ang sagot, why not? Pero totoo, minsan sobra tayong nadadala sa moment, sa pagiging romantic, sa kilig at HHWWPSSPAMPI (holding hands while walking pa-smile smile pa ang mga putang ina), minsan nakakalimutan nating tingnang mabuti ang relasyong pinapasok natin.

Obviously, biased ako sa proposition B. Romantic pero grounded. Isang relasyong sapat na kung sino ka. Hindi fan, hindi yaya, hindi other half. Pero pinagdaanan ko rin ang lahat ng yan. At ngayon natutunan ko na, mas masarap pala talaga ang may sariling transpo.

No comments: